Posłuchaj Audiobooka: Szachy i Warcaby: Droga do mistrzostwa autorstwa Edwarda Laskera

Szachy i Warcaby: Droga do mistrzostwa

PRZEDMOWA

Obecna wojna światowa nadała grze w szachy ogromny impet. W obozach jenieckich, szpitalach polowych, obozach treningowych, a nawet w okopach, szachy stały się ulubionym zajęciem w czasie wolnym, nie tylko dlatego, że oferują najbardziej fascynującą rozrywkę, ale również z tego względu, że bez wątpienia rozwijają to, co jest obecnie przedmiotem zainteresowania każdego żołnierza -- uchwycenie zasad określających wojskową strategię oraz zdolność do wyobrażenia sobie i przeprowadzenia operacji wojskowych na wielką skalę.

Fryderyk Wielki, Napoleon i Moltke, wielcy uczeni wojny byli zdeklarowanymi wielbicielami szachów i czerpali z nich wiele inspiracji, które pomogły im w tworzeniu planów wojskowych. Istotnie, żadna inna gra nie oferuje tak pełnej analogii do wojny.

Dwie armie ustawione naprzeciw siebie na szachownicy, złożone z różnych jednostek, które można z powodzeniem odnieść do piechoty, kawalerii i artylerii.

Sukces operacji przeprowadzanych na szachownicy w żaden sposób nie zależy od przypadku, a jedynie od umiejętności graczy będących głównodowodzącymi swoich sił.

Aczkolwiek gra w szachy różni się od rzeczywistej bitwy tym, że siła materiału obu stron jest identyczna, kolejność wydarzeń w szachach jest taka sama jak na wojnie. Wojska zostają najpierw w jak najkrótszym czasie zmobilizowane i postawione w gotowości do działania, następnie zajmują one strategiczne pozycję, co pozwala na swobodę ich ruchów i zabezpiecza linie odwrotu, a ostatecznie, kiedy formacja nieprzyjaciela jest już rozpoznana, zostaje opracowany plan strategiczny, który generałowie próbują wcielić w życie przy pomocy różnych manewrów taktycznych.

Zważywszy te podobieństwa szachów i wojny, nie zaskakuje fakt zdobycia przez szachy wielkiej popularności wśród wszystkich tych, na których pracę czy przemyślenia wojna miała wpływ więcej niż powierzchowny.

Szachy są grą, której studiowanie może przynieść wiele znaczących korzyści, niezależnie od doskonalenia zdolności strategicznych.

Umiejętności rozwijane przez szachy są przydatne wszędzie tam gdzie istnieje potrzeba logicznego myślenia i koncentracji, a nie można zaprzeczyć, że wartości te są jak najbardziej pożądane w praktyce codziennego dnia, gdzie praca umysłowa w tak dużym stopniu zastępuje obecnie pracę fizyczną.

Granie w szachy w sposób przemyślany, nie tylko rozwija jakość logicznego myślenia i siłę wyobraźni, ale również zmierza w kierunku rozwijania siły charakteru. Uczy nas aby nie być pochopnym w swoich decyzjach lecz aby nieustannie doskonalić zdolność przewidywania, ponieważ musimy

WPROWADZENIE

HISTORIA SZACHÓW

Z opowieści przekazywanych z ust do ust, które podaje nam starożytna historia, wynika, że szachy wywodzą się z Indii, gdzie w XVI wieku znano je pod nazwą "czaturanga", co oznacza "cztery rodzaje wojsk", czyli piechoty, kawalerii, słoni i rydwanów. Te wojska znajdowały się na polach szachowych, które w tym okresie miały 64 pola i były w równym stopniu kolorowe, tak jak obecnie.

Na początku gra toczyła się na 64 polach i miała cztery drużyny, po jednym królu dla każdej, i rozgrywana była na zasadzie rzutów kostką, a następnie gracze próbowali pokonać wzajemnie swoich przeciwników. Wkrótce jednak gra została uproszczona do dwóch graczy, którzy rzucali kostką i grali na zasadzie zamiennego ruchu.

W Indiach, Persji i w świecie arabskim gra w szachy zawsze była grą dworską, grą królów i arystokracji. Wszędzie tam, gdzie pojawiali się Arabowie, czy to podbijając lub handlując, zawsze nieśli ze sobą szachy. W ten sposób gra rozpowszechniła się po całej północnej Afryce i Hiszpanii.

W Hiszpanii gra uzyskała nowy impuls, ponieważ w tym okresie rycerze byli znani ze swojej biegłości w tej sztuce. Arabowie nauczyli ich grać i tak popularność tej gry wzrosła, że stała się ona częścią ich kultury i tradycji.

Nie było to jednak długo, ponieważ w 1474 roku w Hiszpanii opublikowano pierwszą drukowaną książkę o szachach. W tym samym okresie z Hiszpanii gra rozprzestrzeniła się na całą Europę, a wkrótce potem na resztę świata.

HISTORIA WARCABÓW

Warcaby są starszą grą niż szachy, a ich korzenie sięgają starożytnego Egiptu, gdzie znano je pod nazwą "Senet". Jest to jednak tylko przypuszczenie, ponieważ nie ma na to żadnych dowodów, a ponadto znane nam rysunki przedstawiają ją jako grę, w której pionki lub kości poruszają się po planszy, co jest bardzo podobne do tej gry.

Najwcześniejsze dowody na istnienie gry podobnej do warcabów pochodzą z Mezopotamii, gdzie znaleziono planszę do gry wraz z pionkami, datowaną na około 3000 lat przed naszą erą. Istnieją dowody na istnienie gry w karty w starożytnej Grecji, ale nie ma dowodów na to, że jest to warcaby.

W starożytnym Rzymie istniała gra zwana "Tabula", która była przodkiem tryktraka. Jednakże, podobnie jak w przypadku innych gier, nie mamy dowodów na to, że była to warcaby.

Gra, która najbardziej przypomina warcaby, znana jest pod nazwą "Fierges" i pochodzi z XII wieku. Gra ta była rozgrywana na planszy 8x8, podobnej do szachowej. Gracze mieli 12 pionków i poruszali je po planszy, próbując przejmować pionki przeciwnika.

Gra ta była bardzo popularna w Europie i została przetłumaczona na wiele języków. W XV wieku gra została udoskonalona przez dodanie zasad dotyczących damki, która mogła poruszać się do przodu i do tyłu po planszy.

Z biegiem czasu gra przeszła dalsze modyfikacje, a jej zasady stały się bardziej złożone. Gra, którą znamy dzisiaj jako warcaby, wywodzi się z gry "Fierges" i została opracowana w XVII wieku przez francuskiego matematyka Jean'a Jacques'a d'Alemberta.

CZĘŚĆ I: SZACHY

I. ZASADY GRY

Plansza i bierki

Szachownica to kwadratowa plansza złożona z 64 pól, naprzemiennie jasnych i ciemnych. Po przeciwległych stronach planszy znajdują się dwa zestawy bierek: jeden jasny, drugi ciemny. Gracze na przemian przesuwają bierki po planszy. Celem gry jest zamatowanie króla przeciwnika, czyli ustawienie go w takiej pozycji, aby był zagrożony biciem (szach), i nie było możliwości uniknięcia bicia.

Każdy gracz rozpoczyna grę z szesnastoma bierkami: jednym królem, jednym hetmanem, dwoma wieżami, dwoma gońcami, dwoma skoczkami i ośmioma pionami.

Możesz pobrać, przeczytać online, znaleźć więcej szczegółów tej pełnej książki elektronicznej "Szachy i Warcaby: Droga do mistrzostwa" autorstwa Edwarda Laskera z:

I przekonwertuj ją na Audiobooka dowolnym głosem w naszej aplikacji AI Voice AudioBook.