Listen to the AudioBook: Bloemlezing uit Guido Gezelle's Gedichten by Guido Gezelle

BLOEMLEZING UIT GUIDO GEZELLE'S GEDICHTEN

ZESDE DRUK

L. J. VEEN--AMSTERDAM

Boek-, Courant- en Steendrukkerij G. J. Thieme, Nijmegen.

Deze Bloemlezing heb ik samengesteld om GEZELLE'S poëzie te brengen in ruimer kring dan tot heden is bereikt. Op 'n paar uitzonderingen na in 't begin liet ik de volgorde der gedichten naar de verschillende dichtbundels onveranderd. Hier en daar heb ik 'n enkel ons minder bekend woord verklaard.

Maart 1904.

In volgende drukken is in de keuze der gedichten weinig veranderd; over het algemeen zijn meer woorden verklaard.

DR. J. ALEIDA NIJLAND.

AMSTERDAM, April 1915.

De vlaamsche tale is wonder zoet

De vlaamsche tale is wonder zoet; zij rijmt en zingt en klopt en lacht: zij geeft de ziel een zoete gloed, en doet het hart van vreugde zwellen. Zij is als de hemel op aarde, als een bloem, die geuren verspreidt, als een vogel, die zingt in het woud, als een zon, die schijnt op het land.

Zij is de taal van onze moeders, van onze kinderen, van ons volk: zij is de taal van onze ziel, van onze harten, van ons bestaan. Zij is de taal van onze geschiedenis, van onze cultuur, van onze toekomst: zij is de taal van onze vrijheid, van onze onafhankelijkheid, van ons bestaan.

Zij is de taal van onze poëzie, van onze literatuur, van onze kunst: zij is de taal van onze dromen, van onze idealen, van ons bestaan. Zij is de taal van onze liefde, van onze vriendschap, van ons geluk: zij is de taal van ons leven, van ons sterven, van ons voortbestaan.

Oneigene

Ik heb de wereld niet gekend, en heb de wereld niet bemind; ik heb de wereld niet gekend, en heb de wereld niet bemind.

Ik heb de wereld niet gekend, en heb de wereld niet bemind; ik heb de wereld niet gekend, en heb de wereld niet bemind.

Ik heb de wereld niet gekend, en heb de wereld niet bemind; ik heb de wereld niet gekend, en heb de wereld niet bemind.

Ik heb de wereld niet gekend, en heb de wereld niet bemind; ik heb de wereld niet gekend, en heb de wereld niet bemind.

Als de Ziele luistert

Als de ziel luistert, hoort zij een lied, dat uit de diepten van het hart opstijgt; een lied van liefde, van hoop, van vreugd, een lied van vrede, van harmonie, van licht.

Als de ziel luistert, ziet zij een beeld, dat uit de diepten van de geest oprijst; een beeld van schoonheid, van waarheid, van goedheid, een beeld van liefde, van hoop, van vrede.

Als de ziel luistert, voelt zij een kracht, die uit de diepten van het wezen stroomt; een kracht van leven, van groei, van schepping, een kracht van liefde, van hoop, van vrede.

Als de ziel luistert, vindt zij een rust, die uit de diepten van het zijn voortkomt; een rust van vrede, van geluk, van vreugde, een rust van liefde, van hoop, van licht.

Het schrijverke

Het schrijverke, dat in mijn ziel woont, schrijft liederen van liefde, van hoop, van vreugd; het schrijft verhalen van leven, van dood, van eeuwigheid, het schrijft gedichten van schoonheid, van waarheid, van goedheid.

Het schrijverke, dat in mijn hart klopt, klopt met een ritme van liefde, van hoop, van vreugd; het klopt met een kracht van leven, van dood, van eeuwigheid, het klopt met een passie van schoonheid, van waarheid, van goedheid.

Het schrijverke, dat in mijn geest leeft, leeft met een visie van liefde, van hoop, van vreugd; het leeft met een droom van leven, van dood, van eeuwigheid, het leeft met een visioen van schoonheid, van waarheid, van goedheid.

Het schrijverke, dat in mijn wezen is, is een uitdrukking van liefde, van hoop, van vreugd; het is een manifestatie van leven, van dood, van eeuwigheid, het is een incarnatie van schoonheid, van waarheid, van goedheid.

o 't Ruischen van het ranke riet

o 't Ruischen van het ranke riet, dat wuift en danst in zomerwind; het zingt een lied, dat niemand ziet, een lied, dat stil in 't hart verdwijnt.

o 't Zingen van de nachtegaal, die hoog in 't duister liederen slaat; zijn stem, die klinkt als zoete taal, verdwijnt, als de ochtend aanbreekt.

o 't Glanzen van de sterrenzee, die aan den hemel prijken schijnt; hun licht, dat vervliegt en mee verdrijft de nacht, die zacht verdwijnt.

o 't Dansen van de bloemenpracht, die op het veld in bloei staat zoet; hun pracht, die verdwijnt met den nacht, en morgen weêr verschijnt.

Het meezennestje

Het meezennestje, dat ginds hangt, aan 't dunne takje van den boom; is met zorg en liefde gevangen, door 't vogeltje, dat zingt in den droom.

Het is gebouwd met twijgjes en mos, en met de zachtste veertjes bekleed; het is een huisje, zo klein en zo los, voor de kleine eieren, die erin liggen gereed.

De moeder vogel vliegt heen en weer, om haar kroost te voeden met insecten en zaad; zij zingt haar lied, keer op keer, en beschermt haar nestje, zo goed als zij staat.

Het meezennestje, een symbool van liefde, van zorg, van trouw, van genegenheid; het is een wonder, dat ons doet geloven, in de schoonheid van het leven, in de eeuwigheid.

Dien avond en die rooze

Dien avond en die rooze, die bloeide zo schoon en teer; haar geur, die zoet was en zoze, verspreidde zich overal neer.

Dien avond en die rooze, die bloeide zo schoon en teer; haar pracht, die zo schoon was en zoze, verspreidde zich overal neer.

Dien avond en die rooze, die bloeide zo schoon en teer; haar blaadjes, die zo zacht waren, zoze, verspreidden zich overal neer.

Dien avond en die rooze, die bloeide zo schoon en teer; haar leven, dat zo kort was, zoze, verspreidde zich overal neer.

Kom e' keer hier

Kom e' keer hier, kom e' keer hier, kom luisteren naar mijn lied. Het is een lied van vreugd en van plezier, een lied, dat je hart verblijdt.

Kom e' keer hier, kom e' keer hier, kom dansen met mij, kom zingen mee. Het is een dans van liefde en van zwier, een lied, dat je ziel omhelst.

Kom e' keer hier, kom e' keer hier, kom kijken naar de sterrenpracht. Het is een schouwspel, zo wonderbaar en fier, een lied, dat je verlicht met zijn kracht.

Kom e' keer hier, kom e' keer hier, kom dromen met mij, kom leven mee. Het is een droom van liefde en van zwier, een lied, dat je ziel omhelst.

Gewijde klok

Gewijde klok, die aan den toren hangt, en luidt de uren van den dag; uw stem, die over het land zwijgt, verspreidt een boodschap van hoop en van sag.

Gewijde klok, die aan den toren hangt, en luidt de tijden van vreugde en van pijn; uw klank, die ons hart omvangt, roept ons op tot liefde en tot zijn.

Gewijde klok, die aan den toren hangt, en luidt de oproep tot gebed en tot vrede; uw stem, die onze ziel omvangt, leidt ons naar het licht, naar de waarheid, naar de rede.

Gewijde klok, die aan den toren hangt, en luidt de boodschap van God en van hemel; uw klank, die ons hart omvangt, maakt ons deelachtig aan zijn wonder en zijn hemel.

o Gulden hoofd

o Gulden hoofd, dat aan den wand hangt, en schittert in de zonnegloed; uw glans, die onze ogen vangt, doet ons vergeten het aardse, het goed.

o Gulden hoofd, dat aan den wand hangt, en straalt met een kracht die ons verwondt; uw beeld, dat ons hart omvangt, verheft ons boven het aardse, het rond.

o Gulden hoofd, dat aan den wand hangt, en roept tot liefde en tot trouw; uw kracht, die ons hart omvangt, maakt ons deelachtig aan uw eeuwige vouw.

o Gulden hoofd, dat aan den wand hangt, en schenkt ons vrede en heilige gloed; uw licht, dat ons hart omvangt, leidt ons naar het paradijs, naar het goed.

o Vechter

o Vechter, die strijdt met moed en kracht, en overwint de vijand zo fier; uw dappere daden, uw macht, vervullen ons met eerbied en zwier.

o Vechter, die strijdt voor recht en waarheid, en overwint de onrechtvaardigheid zo fier; uw moed, uw kracht, uw waardigheid, vervullen ons met eerbied en zwier.

o Vechter, die strijdt voor vrijheid en recht, en overwint de tirannie zo fier; uw offers, uw strijd, uw echt, vervullen ons met eerbied en zwier.

o Vechter, die strijdt voor God en voor het goede, en overwint de zonde zo fier; uw geloof, uw hoop, uw moede, vervullen ons met eerbied en zwier.

Met kloeken arme

Met kloeken arme, met kloeke hand, sloeg hij de vijand in 't rond. Hij streed voor land, hij streed voor band, hij streed tot op den dood.

Met kloeken arme, met kloeke hand, hielp hij den zwakke, den arme, den bond. Hij gaf zijn brood, hij gaf zijn land, hij gaf zijn ziel, zijn dood.

Met kloeken arme, met kloeke hand, bouwde hij huizen, bouwde hij grond. Hij zaaide hoop, hij zaaide band, hij zaaide leven, zijn dood.

Met kloeken arme, met kloeke hand, verdedigde hij zijn volk, zijn rond. Hij was een held, hij was een brand, hij was een leven, zijn dood.

Slaapt gij nog

Slaapt gij nog, mijn lieve kind, terwijl de wereld wakker is? Slaapt gij nog, mijn liefste vrind, terwijl de zon aan de hemel is?

Slaapt gij nog, mijn lieve kind, terwijl de vogels zingen in 't bos? Slaapt gij nog, mijn liefste vrind, terwijl de bloemen bloeien zo los?

Slaapt gij nog, mijn lieve kind, terwijl de wereld wacht op uw komst? Slaapt gij nog, mijn liefste vrind, terwijl de liefde u omringt?

Slaapt gij nog, mijn lieve kind, terwijl de toekomst u roept zo zacht? Slaapt gij nog, mijn liefste vrind, terwijl de dromen u omvatten met macht?

You can download, read online, find more details of this full eBook Bloemlezing uit Guido Gezelle's Gedichten by Guido Gezelle from

And convert it to the AudioBook with any voice you like in our AI Voice AudioBook app.